Het moment waarop harp spelen leren ineens vanzelf gaat

Veel harpistes kennen het gevoel, weken oefenen zonder resultaat, en dan ineens gaat het. Dit is geen toeval maar het resultaat van motorisch leren. In dit blog leg ik uit waarom dat moment komt en hoe je het kunt uitlokken met slim oefenen.

Je bent al weken bezig met hetzelfde stuk. Je herhaalt, je schaaft bij, je begint opnieuw. En toch lukt het maar niet zoals je het wilt. Je begint zelfs te twijfelen: “Ga ik dit ooit leren?”

En dan, op een gewone ochtend, zonder dat je het verwacht, gebeurt er iets. Je speelt. En het gaat. Rustig, vloeiend, zoals je het al die tijd in je hoofd hoorde maar nooit in je vingers voelde.

Dat moment bestaat echt. Ik zie het bij mijn cursisten, en ik ken het zelf. In dit blog vertel ik je waarom het gebeurt, en hoe je ervoor zorgt dat het ook bij jou komt.

Waarom gaat harp spelen leren ineens vanzelf?

Een van mijn cursisten was al weken bezig met een prachtig stuk. Ze oefende trouw, ze herhaalde, ze begon steeds opnieuw. Maar het wilde gewoon niet lukken zoals ze wilde. Ze dacht eerlijk gezegd dat ze het niet zou gaan leren.

En toen, op een dag waarop ze het eigenlijk al half had opgegeven, speelde ze het stuk. En het ging goed. Rustig, mooi, precies zoals ze het had gewild.

Ze was volledig verbijsterd. Ze kon een gat in de lucht springen, zo blij was ze.

Ik was er zelf niet bij op dat moment, maar toen ze me dit vertelde, herkende ik het meteen. Want dit moment, dit plotselinge “het gaat!”, is geen toeval. Het is het resultaat van al dat oefenen en herhalen dat eraan vooraf ging.

Wat er in je brein gebeurt tijdens het oefenen

Elke keer dat je iets herhaalt, worden de verbindingen tussen je hersencellen sterker. Neurologen noemen dit motorisch leren, je lichaam leert een beweging steeds efficiënter uitvoeren, totdat het op een gegeven moment automatisch gaat.

Maar dat proces heeft tijd nodig. En rust. Onderzoek van het Max Planck Instituut voor Hersenonderzoek toont aan dat motorische vaardigheden zich deels consolideren tijdens rust en slaap, niet alleen tijdens het oefenen zelf. Met andere woorden: ook de dagen waarop je het gevoel hebt dat je niet vooruitgaat, doet je brein zijn werk.

Je kunt dat moment van “het gaat ineens!” dus niet forceren. Maar je kunt het wel uitlokken, door slim te oefenen.

Hoe pak ik een moeilijk gedeelte zelf aan?

Ieder stuk heeft wel een gedeelte dat extra uitdaging vraagt. Dat is normaal, ook voor mij na al die jaren. Wat ik dan doe is dit:

Eerst kijk ik goed wat er precies gebeurt. Waar zit de moeilijkheid? Welke noten, welk ritme, welke vingers geven problemen? Als je dat weet, kun je gericht werken in plaats van het hele stuk maar blijven herhalen.

Dan pak ik alleen dat moeilijke gedeelte eruit. Ik speel het eerst met mijn rechterhand, rustig, keer op keer. Daarna de linkerhand apart, net zo lang tot het zit. En dan pas speel ik het met beide handen samen.

Soms lukt het snel. Soms gaan er meerdere dagen overheen. Maar als het uiteindelijk lukt, is dat gevoel van voldoening en trots elke keer weer bijzonder. Dat gevoel, dat gun ik jou ook.

Wat kun je doen als je vastloopt?

• Pak het moeilijke gedeelte eruit en oefen het apart, niet het hele stuk steeds opnieuw
• Speel langzamer dan je denkt nodig te hebben, veel langzamer
• Oefen handen apart, net zo lang tot het goed gaat
• Geef jezelf rust, ga iets anders doen, slaap er een nachtje over
• Vertrouw erop dat het moment komt, want het komt

Het mooiste cadeau van harp spelen leren

Dat moment waarop het ineens vanzelf gaat, dat is naar mijn mening een van de mooiste dingen van harp spelen leren. Niet alleen omdat het stuk dan eindelijk lukt. Maar omdat je voelt wat doorzetten oplevert. Wat geduld met jezelf oplevert.

Dat gevoel van trots en voldoening, dat heb jij zelf gecreëerd. Met jouw handen, jouw geduld en jouw toewijding.

Herken jij dit moment? Ik hoor het graag van je in een reactie onder dit blog. Want niets maakt mij blijer dan te horen dat een cursiste een gat in de lucht kan springen.

Veel speelplezier!

Warme groet, Tanya